‘’Als je hebt besloten om te spelen, moet je tot het einde spelen, ook al betekent dit dat je alle strategieën moet uitputten: vooruit, terugtrekken, vooruit gaan, terugtrekken, maar bovenal gemaskerd vooruit!’’

- FJ Ossang

Wat als het geluid van brekend glas klonk als een blaffende hond? Of als het geluid dat je als kind maakte terwijl je in een bloem van aluminiumfolie blies voor altijd in je hoofd bleef hangen? In Les Il(e)s Chiennes, een Bruitistische improvisatie van filmmaker Andres Komatsu, ontwikkelt hij het idee van een brullend, ongemakkelijk en manicheïstische esthetiek.