lancering murf #18
Op vrijdag 6 juni vieren we de lancering van alweer de 18e editie van Murf/Murw magazine. Hieronder vind je het tijdschema van het event, gevolgd door een toelichting op de twee thema’s van deze editie: The Mandela Effect en Mr. Beast.
| tijdschema | ||
|---|---|---|
|
19:00
|
deuren open
|
|
|
19:30 - 20:15
|
la 108 collective; paella sessie met: maya dhondt
|
|
|
20:15 - 20:30
|
murf/murw zine lancering - mattie van der velden
|
|
|
21:00 - 22:00
|
NDNMK solutions
|
|
|
22:30 - 23:15
|
!Duflan Duflan!
|
|
|
23:15 - 04:00
|
dj's: DJResErectionofChrist & YAMAHA SIREN
|
|
|
doorlopend
|
expo joey monopoly
|
|
de thema’s van deze editie:
🌀 𝔥𝔢𝔱 𝔐𝔞𝔫𝔡𝔢𝔩𝔞-𝔢𝔣𝔣𝔢𝔠𝔱
Wat gebeurt er wanneer collectief geheugen afwijkt van de vastgelegde geschiedenis? Het Mandela-effect onthult een vreemde spanning tussen waarneming en werkelijkheid—miljoenen mensen herinneren zich gebeurtenissen die, volgens alle officiële bronnen, nooit zijn gebeurd. Van de mysterieuze man die voor de tanks stond tot het ontbrekende monocle van de Monopoly-man en het logo van Fruit of the Loom. Filosoof Jean Baudrillard stelde dat we in een wereld vol media en eindeloze reproducties leven in een staat van simulacra—waar tekens en beelden de werkelijkheid niet meer weerspiegelen, maar een nieuwe, op zichzelf staande waarheid creëren. Als geschiedenis wordt bemiddeld via schermen, hervertellingen en reconstructies, wat is dan nog “echte” geschiedenis? En als genoeg mensen iets anders herinneren, krijgt die versie dan een eigen realiteit?
💸 𝔐𝔯. 𝔅𝔢𝔞𝔰𝔱 💸
Mr. Beast, de bekendste filantroop van YouTube, heeft een imperium gebouwd op extreme vormen van geven—het uitdelen van stapels geld, het organiseren van gigantische uitdagingen, en het transformeren van liefdadigheid in grootschalig entertainment. Altruïsme is hier onlosmakelijk verbonden met spektakel.
In La société du spectacle beschrijft Guy Debord een wereld waarin de geleefde ervaring is vervangen door haar representatie—waar realiteit wordt geconsumeerd als beeld, en zelfs menselijke verbinding plaatsvindt via performance. Tiqquns Young-Girl-theorie gaat nog een stap verder: in het laatkapitalisme wordt elk aspect van het leven—ook altruïsme—opgenomen in de logica van branding en zelfoptimalisatie. De Young-Girl consumeert niet alleen; zij is consumptie, een model voor hoe subjecten hun eigen commodificatie uitvoeren. De goede daden van Mr. Beast zijn onmiskenbaar impactvol, maar bestaan vooral als zelfcommodificatie: geoptimaliseerd voor betrokkenheid, geënsceneerd voor viraliteit, en opgebouwd om zijn merk te versterken.
Is dit de toekomst van liefdadigheid—een wereld waarin vrijgevigheid spectaculair moet zijn om zichtbaar te worden? Of was filantropie altijd al performatief, en slechts aangepast aan de algoritmes van het digitale tijdperk?
